Woensdag 28 April 2010:
Oké, waar te beginnen. Dit was duidelijk de meest drukke dag tot nu toe te noemen. Veel gedaan, weinig rust, en veel plezier. De dingen waar we tegenop zagen waren uiteindelijk onwerkelijk leuk te zijn, en de dingen waarvan we dachten dat ze geweldig zouden gaan worden waren dat ook. Laten we 's ochtends beginnen:
Voor de zoveelste keer vroeg opgestaan. De bedden op het schip zijn heerlijk, en de hutten zijn van alles voorzien. Helaas hadden we wel een kamergenoot met een ENORM snurk probleem en kwam Jan er iets te laat achter dat hij oordopjes bij zich had (Jan Tjerk sliep er gewoon doorheen). We waren moe, maar niet ontmoedigt. We hadden er nog steeds zin in (nogal logisch eigenlijk). Onze eerste stop was: "Ajax Cape Town". We hebben een rondleiding gekregen van een coach daar die ons uitlegde over het plan om met behulp van voetbal de kinderen van de straat te houden. De man had erg veel passie in zijn vak. We hebben ook nog met Foppe De Haan gepraat, en zijn ook nog met hem op de foto geweest.
Na ons bezoek gingen we nog een keer naar een township. Maar dit keer kwamen we er niet met gemengde gevoelens weg. We gingen langs een middelbare school. De examen-leerlingen hadden examen koken, en wij mochten dat beoordelen. Dat was niet mis. We kregen ook presentaties te zien van bepaalde projecten zoals: de science-club, de muziekgroep en de poëzie-club. Dit keer waren we deel van het gehele gebeuren en hadden we dus ook geen schuldgevoelens. We hebben veel gepraat met leerlingen en ook nog met één E-mail adressen uitgewisseld. Dit was niet een warm bezoek, dit was ronduit heet (positief bedoeld).
Next stop! het sciencepark. Van dit bezoek wisten we helemaal niks af, en we werden dan ook compleet verrast toen we met de zes studenten bij twaalf Afrikaanse-bèta-gerichte-studenten in een kamer werden gezet en ons werd vertelt dat we moesten praten... Dat kwam een beetje onverwacht, en niemand had zich hierop voorbereid. Gelukkig ging het allemaal wat makkelijker dan we op het eerste gezicht dachten. We hebben een volle 3 uur(!) over wetenschappelijk onderwijs op basisscholen gepraat. Dit klinkt saai. Dat was het niet, absoluut niet. En meer kan ik er ook niet echt over zeggen.
Last but not least: het diner. Dit keer aten we niet op de boot, maar op een pittoresk vijfsterrenhotel in de vorm van een groot huis. Gelegen tussen de wijnvelden, was er dan ook veel alcohol te consumeren (*hip*). Het diner was in de vorm van een braai, oftewel een barbecue met heel veel vlees. Jan Tjerk heeft samen met nog een student prachtige foto's gemaakt. En Jan kreeg een baan aangeboden. Hij mocht gratis verblijven als hij elke avond bij het eten piano zou spelen! alvast sparen dus voor het volgende ticket.
En dat was het einde van een lange dag, en het midden van een lange week. Moe maar voldaan schrijven we deze woorden laatste woorden met behulp van een mini-laptopje en beseffen we ons weer hoeveel geluk we wel niet hebben. Veel, heel veel.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten